Για ν' ακους εσύ
Οι λέξεις μου
κάποιες φορές λεπταίνουν
σαν τα ίχνη των γλάρων στην αμμουδιά.
Περιδέραιο, κουδούνι μεθυσμένο
για τ' απαλά σαν τα σταφύλια χέρια σου.
Και τις βλέπω μακρινές τις λέξεις μου
Πιο πολύ από δικές μου είναι οι δικές σου.
Σκαρφαλώνουν στον παλιό μου πόνο σαν κισσός.
Έτσι σκαρφαλώνουν στους νοτισμένους τοίχους.
Κι η αιτία είσαι εσύ γι΄αυτό το αιματηρό παιχνίδι.
Έτσι διαφεύγουν απ΄ τη σκοτεινή κρυψώνα μου.
Όλα γεμάτα από σένα, όλα γεμάτα.
Πριν από σένα κατοικούσαν τη μοναξιά που πιάνεις,
κι είναι συνηθισμένες από σένα πιο πολύ στη θλίψη μου.
Τώρα θα ήθελα να πουν αυτό που θέλω να σου πω
και συ να τις ακούς όπως θέλω να άκουγες εμένα.
Πάμπλο Νερούδα
photo by @olanap
Οι λέξεις μου
κάποιες φορές λεπταίνουν
σαν τα ίχνη των γλάρων στην αμμουδιά.
Περιδέραιο, κουδούνι μεθυσμένο
για τ' απαλά σαν τα σταφύλια χέρια σου.
Και τις βλέπω μακρινές τις λέξεις μου
Πιο πολύ από δικές μου είναι οι δικές σου.
Σκαρφαλώνουν στον παλιό μου πόνο σαν κισσός.
Έτσι σκαρφαλώνουν στους νοτισμένους τοίχους.
Κι η αιτία είσαι εσύ γι΄αυτό το αιματηρό παιχνίδι.
Έτσι διαφεύγουν απ΄ τη σκοτεινή κρυψώνα μου.
Όλα γεμάτα από σένα, όλα γεμάτα.
Πριν από σένα κατοικούσαν τη μοναξιά που πιάνεις,
κι είναι συνηθισμένες από σένα πιο πολύ στη θλίψη μου.
Τώρα θα ήθελα να πουν αυτό που θέλω να σου πω
και συ να τις ακούς όπως θέλω να άκουγες εμένα.
Πάμπλο Νερούδα
photo by @olanap


