Όλα είναι ωραία
όλα είναι αγάπη κι αγάπης πόθος
τα ξεφυλλά.
Τόσο είναι ωραία καθώς πεθαίνουν
τόσο μοιραία
και σιωπηλά.
Έχω μια χάρη.
Στην άνθησή μου φορώ στεφάνι
το μαρασμό.
Έχω μια χάρη.Τι μου' χουν δώσει
και μου' χουν πάρει
το γιορτασμό;
Γιατί πεθαίνω
γίνομαι ωραία, γίνομαι η αγάπη
που την ποθούν.
Κι' όλο πεθαίνω.Γύρω μου τ' άνθη
να τα πληθαίνω
να μαραθούν!
Χάρμα κι' ο πόνος.
Στο βλέφαρό μου λάμπει το δάκρι
του σπαραγμού.
Χάρμα κι' ο πόνος κι' ας αξιώθει
να γίνει θρόνος
του στοχασμού.
'Εχω μια φλόγα
και πλάι η καρδιά σου, βουβή ικεσία,
μου τη ζητά.
Έχω μια φλόγα και δε μου ανήκει.
Τη μοίρα ευλόγα,
δεν απατά.
Αυτή είναι η μοίρα
που μ' ομορφαίνει, αυτή είναι η φλόγα
του εξιλασμού.
Αυτή είναι η μοίρα μου, μη μ'αγγίζεις.
Φορώ τα μύρα
του χωρισμού!
Όλα ειν' ωραία
όλα είναι αγάπη κι' αγάπης πόθος
τα ξεφυλλά.
Τόσο είν' ωραία καθώς πεθαίνουν
τόσο μοιραία
και σιωπηλά.
Μαρία Πολυδούρη
photo by @olanap
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου