Από τα ξένα μάτια πάντα αποσκεπάζουμε
τον πιο δικό μας τον καημό , την πιο ιερή φροντίδα,
φυλάμε στα σκοτάδια κάποιο μπάλσαμο
που το πειράζει και η δειλότερη αχτίδα.
Και κάποτε φυτρώνει μες ' τα σπλάχνα μας
κι ' αναταράζει κάποτε το λογισμό μας
κάτι θλιμμένο τόσο ή τόσο φοβερό
που το κρατάμε μυστικό κι από το ίδιο εγώ μας!
Κωστής Παλαμάς
photo by @olanap
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου